auto onmouseover="return (window.status='auto');" onmouseout="window.status='';">auto onmouseover="return (window.status='auto');" onmouseout="window.status='';">auto onmouseover="return (window.status='auto');" onmouseout="window.status='';">auto">

wOlga Björt

Setjum okkur í spor annarra. Við gætum lent í þeirra sporum.



HEIMASLÓÐIR:
Agnes mín
Imba systir
Katrín Ósk
Heiða Fleiss
Sirrý og fjölskylda
Jóka
Jón Bjarni frændi og Magnea
Indíana
Katrín Eva
Freyja
Auður frænka
Birna Rún
Regína Ósk
Hugaflug Kötu
Saumó
Hrafnhildur Rós og Co
Anný letibloggari
Oddný Friðriks
Ragna Jenný
Gísli Matthías fjórði
Ingvar Valgeirs
Pétur Örn
Ásta skásta
X-Berglind
Harpa Sigmars
Tebbi Tuð
Guðrún
Grafarættin
Mási vinur og Co

FJÖLFARNAR SLÓÐIR
Hetjur
Nýi skólinn
Mogginn
Pósturinn Páll
Kvikmynd.is
IMDB
Baggalútur





online



This page is powered by Blogger. Why isn't yours?
wmánudagur, október 30, 2006


Að vera mikill pælari eins og ég getur verið flókið mál, sérstaklega þegar sveigjanleiki er eitt af aðalsmerkjum mínum. Það getur verið kostur að vera sveigjanlegur (þægileg í umgengni) en á móti skortir mig stundum gagnrýna hugsun. Eða það held ég a.m.k.

Þegar málefni líðandi stundar eru rædd meðal samferðafólks míns, þá hef ég einfaldlega ekki afgerandi skoðun á öllum málefnunum, á meðan aðrir frussa þeim út eða koma með verulega haldbær og sannfærandi rök. Meðal þessara málefna eru hvalveiðar, bygging álvera, fjölmiðlafrumvarp og kvótamál.

Stundum hef ég á tilfinningunni að allir verði að hafa svo sterka skoðun á öllu mögulegu, þrátt fyrir að fólk sé jafnvel ekki búið að kynna sér það nógu vel. Mér finnst gott að hlusta á málefnalegar rökræður sem kannski hafa áhrif á skoðanir mínar – þann daginn – en mig langar ekkert alltaf að taka þátt í þeim. Mér finnst gott að geta skipt um skoðun og ég skil oft hagsmuni beggja aðila í ýmsum málum.

En út í skoðanir mínar á ýmsum málefnum:

Mér er illa við flokkakerfi í stjórnmálum. Ég vil að hægt sé að kjósa einstaklinga en ekki flokka. Það hefur margsýnt sig að átök verða innan allra flokka þrátt fyrir að þeir “lúti” sömu stefnum svo að einstaklingar ættu alveg að geta skapað góða liðsheild án flokkakerfa. Oftar en ekki eru þessar stefnur úr sér gengnar íhaldsstefnur. Það segja t.d. of margir stjórnmálamenn: “Við sjálfstæðismenn erum bla bla….!” Ef flokksmaður er staðinn að því að hafa skoðun á skjön við flokk sinn, þá er hann jarðaður í fjölmiðlum, útilokaður frá nefndum og fær slæma útreið á flokksþingum. Það má vel vera að ég þurfi að vera einhver stjórnmálafræðingur til þess að skilja þetta betur – en ég er þó í þeim meirihluta kjósenda sem eru ekki með þá menntun og ég kýs út frá innsæi, ekki hefð. Aðeins 8% kjósenda skipta um skoðun eftir að hafa kynnt sér stefnur flokka fyrir kosningar.

Mér finnst þjóðkirkjan vera að dragast langt aftur úr í þróun samfélags okkar. Þessi aldagamla stofnun sem á að vera eitt af sameiningartáknunum er að stuðla að sundrun vegna orða sem skráð voru í hina heilögu ritningu út frá árþúsunda gömlum gildum. Kirkjurnar eru tómar, nema við jarðarfarir, brúðkaup, skírnir og fermingar. Helgihald er víða gamaldags og hreint út sagt leiðinlegt þrátt fyrir góðar og nauðsynlegar ræður presta, sem eiga fullt erindi til fleira fólks en kirkjukóra, meðhjálpara, einstaka gamalmenna og þeirra sem hlusta á RUV á sunnudagsmorgnum.

Málefnum aldraðra eru gerð skil á þann hátt að þeir eigi sem minnst á milli handanna síðustu æviár sín. Þeir sem ekki kynna sér málin nógu vel eru marg-skattlagðir. Það fá ekki öll hjón að búa saman í ellinni því það fer eftir heilsu þeirra og þjónustuþörf. Fulltrúar stjórnvalda virðast oft gleyma því að þeir verða einhvern tímann gamalmenni sjálfir. Eiga þeir ekki ömmur og afa eða foreldra á gamals aldri?

Refsingar í ofbeldismálum og afbrotum gegn börnum eru allt of vægar. Úrræðaleysi ríkir í málum síbrotamanna og þeirra sem eru afvegaleiddir.

Greiðslur úr lánasjóðum til námsmanna eru allt of lágar og húsnæði of dýr. Námsmenn sjá sig tilneydda að vinna með náminu til að afla tekna, janvel einstæðir foreldrar.

Alltof margir eru skertir nauðsynlegri ábyrgðarkennd gagnvart sjálfum sér og umhverfi sínu. Skynsemi er ambátt löngunar og við hugsum oft ekki lengra en hnefinn nær. Til þess að sporna gegn t.d. fíkniefnavandanum verðum við að líta meira inn á við; minnka eftirspurn. Löggan getur ekki séð um þetta ein. Brotin heimili, foreldrar í bullandi neyslu (áfengis- og/eða fíkniefna) og margir þeirra hafa ekki hugmynd um hvar börnin þeirra eru á kvöldin. Frami foreldra á vinnumarkaði gengur fyrir góðu uppeldi og börn eru gerð sjálfstæð allt of ung.

Fólk er metið út frá yfirborðinu en ekki því sem undir býr. Æsku- og útlitsdýrkun tröllríður öllu og lífsgæðakapphlaupið hefur þau áhrif að fólk vinnur meira og lengur en í nágrannalöndunum, til þess að eiga fyrir kreditkortareikningum, neyslulánum og 100% húsnæðislánunum. Við erum sjálf að halda fasteignaverði og vísitölum í hámarki! Pör og fjölskyldur eiga varla lengur nauðsynlega samverustund við kvöldverðarborðið. Það er sjónvarp í hverju herbergi og mömmur senda börnum sínum msn eða sms til þess að bjóða þeim góða nótt. Náungakærleikur er á undanhaldi á sama tíma og öfund og afbrýði eykst.

Hnyklum hjartavöðvann og lítum inn á við. Við gætum haft áhrif á einn....jafnvel fleiri!

|

Skrifað af Olgu Björt mánudagur, október 30, 2006


wföstudagur, október 27, 2006





Setningu dagsins á ónefndur Vestmannaeyingur:


„Hverjum er ekki drullusama þó það séu veiddir nokkrir hvalir, því þetta er að éta allt fæðið fyrir lundann og ýmsa aðra fiska sem við veiðum!"

|

Skrifað af Olgu Björt föstudagur, október 27, 2006


w



|

Skrifað af Olgu Björt föstudagur, október 27, 2006


wþriðjudagur, október 24, 2006




Konan með fallega jafnréttis-hjartað, góða húmorinn og endalausu ráðagæskuna, mjúkan og hlýjan faðminn og mömmu-ilminn. Sú sem setur sjálfa sig í síðasta sæti á eftir sínum nánustu. Hún hefur reynda og milda rödd sem segir það sem segja þarf á hárréttum augnablikum. Hún finnur það alltaf á sér rétt áður en börnin hennar hringja í hana. Það þarf ekki að segja henni allt - hún virðist bara finna það og sjá í augunum á okkur.

Móðir mín, Helga Magnúsdóttir, er 64 ára í dag.

Elsku mamma, til hamingju með daginn!


|

Skrifað af Olgu Björt þriðjudagur, október 24, 2006


wmánudagur, október 23, 2006





Árshátíðin heppnaðist alveg svakalega vel í alla staði og ég var ekki komin heim fyrr en undir morgun (sem er mjög ólíkt mér núorðið því að ég er svo kvöldsvæf). Stórhljómsveitin mín, Sambandið (11 starfsmenn Samskipa og dótturfélaga) sló hvílíkt í gegn. Í stað þess að vera bara eitt af atriðum kvöldsins þá fylltist dansgólfið af fólki og við áttum ekki aukalag eftir uppklapp númer tvö.

Brósi hárgreiðslusnillingur greiddi mér eins og Grace Kelly (fifties þema) og það var svo gaman að sjá hversu margir mættu í anda þemans (eldrauður varalitur...úff). Eins og þið sjáið á myndinni var borðherrann minn sjálfur Logi Bergmann. En það var nú bara vegna þess að hann var veislustjóri og ég eina single daman við nefndarborðið. Reyndar ætlaði Kristján bróðir að koma með mér (Ágústa og Sonja S. giskuðu rétt) en hann staðfesti of seint. Lýsingin átti þó bara vel við Loga eftir allt saman og hann þurfti meira að segja að vakna snemma til að standa í framkvæmdum innanhúss heima hjá sér. Hann á yndislega 3ja mánaða copy-paste dóttur sem hann sýndi mér myndavélarsímamynd af. Hann var mjög skemmtilegur og ég tók ófá hlátrasköllin þegar hann hvíslaði einkahúmor í eyrað á mér á milli atriða. Hann stóð sig mjög vel sem veislustjóri og ég mæli hiklaust með honum sem slíkum.

Í lok árshátíðarmyndbandsins kom lagið Mustang Sally og það var búið að ákveða að hljómsveitin (Í svörtum fötum) kæmi svo inn í lagið og tjöldin yrði dregin frá. Það svínvirkaði (pork worked) greinilega því að það hlupu svona 400 manns (af 510) með gæsahúð á dansgólfið eins og Taílendingar á útsölu. Þegar leið á ballið og þeir tóku lagið "Born to handdjive" (úr Grease) fór mín á upp á svið og gerði handahreyfingarnar með Jónsa og þegar ég ætlaði niður af sviðinu aftur var mér réttur bassi og sagt að spila á hann. Ég tók áskoruninni og spilaði á bassa hálft lag (með svaka bassatilþrifum) við mikinn fögnuð. Þeir lækkuðu þó í honum svo að það heyrðist ekki. Sjáið þið ekki Grace Kelly fyrir ykkur í síðkjól að spila á bassa. Ha ha ha.......

Vegna þess að ég er ekki búin að koma mér upp ljósmyndasíðu þá getið þið sé fleirir myndir á síðunni hennar Katrínar Óskar, sem þið munið reyndar sjá á skjánum í vetur (ég má ekki segja meir....hún er a.m.k. vel að þeim árangri komin). : )

Þrátt fyrir töluverða timbumennsku í gærmorgun vaknaði ég með sólheimaglott aldarinnar því ég skemmti mér svo vel.

|

Skrifað af Olgu Björt mánudagur, október 23, 2006


wfimmtudagur, október 19, 2006


Ljóð vikunnar


1. apríl

Marsbúinn



Andri Snær Magnason, Bónusljóð.

|

Skrifað af Olgu Björt fimmtudagur, október 19, 2006


wlaugardagur, október 14, 2006



Það að vera einhleyp fannst mér fyrir tíu árum vera alveg ömurlegt. Ég var líka óttalega stefnulaus og áhrifagjörn og fannst ég stödd í stærsta völundarhúsi í heimi. Fullt af sénsum sem áttu ekki samleið með mér. Fullt af mistökum til að læra af.

Í dag finnst mér gott að vera ein og líka einstæð móðir. Það er ár liðið frá því að ég varð ein aftur og ég finn að ég hef algjörlega þurft þennan tíma til að ná áttum. Ég hef einbeitt mér algerlega að okkur mæðgunum og ýmsum markmiðum, verið að rækta sjálfa mig að utan og innan. Orðin eins og massíf eik með fullt af greinum og blöðum í allar áttir.

Mér finnst reyndar dálítið fyndið stundum að vera einhleyp því að það hafa svo margir "áhyggjur" af því að ég skuli vera ein, alveg orðin þrjátíuogfjögurra! Eins og útrunnin Bónus-skinka! Sumir eru að reyna að koma mér á stefnumót og meðal þeirra er ein sem vinnur með mér. Hún vildi um síðustu helgi alveg endilega kynna mig fyrir vinnufélaga mannsins hennar af því hann væri svo flottur í tauinu, ríkur og nyti mikillar velgengni. Ég spurði hana hvernig maður hann væri (karakterinn sko) og hvernig áhugamál hann hefði. Hún hafði engin svör við því. Ég ákvað að spjalla aðeins við manninn (sem varla náði mér upp í svalir) og hann talaði svo bara um verðbréf, fjárfestingar og stýrivexti. Very interesting! Það skrjáfaði í mér þegar ég labbaði frá honum.

Ég veit að fólk vill mér vel en ég er svo mátulega örlagatrúar að ég er t.d. ekki á skemmtistöðunum með brjóstakoruna upp í háls og heldur ekki með veiðigræjurnar á lofti í almenningsgörðum.

Mér finnst gaman að kynnast nýju fólki, líka mönnum, en ég er ekki að spotta í sífellu og athuga hvort þeir séu fráteknir eða ekki. Talandi um það, það er ógnvænlegt hversu margir menn (á aldrinum 35 - 55) eru massíft að leita sér að viðhaldi. Ég er alltaf að heyra af dæmum þar sem menn eiga einlæg samskipti (jafnvel með kossum), á samfögnuðum, við konur um þrítugt og minnast ekki orði á að þeir séu giftir. Þarf virkilega að spyrja mann með engan hring áður en hann er kysstur hvort hann sé giftur? Hefur þetta eitthvað breyst?

Hey! Árshátíð Samskipa og Jóna Transport er um næstu helgi og það er fities þema. Þar sem ég er í árshátíðarnefnd ákvað ég að taka þetta með trompi. Ég fór á kjólaleigu áðan og fann einn hrikalega flottan kjól. Svo verður maður að sjálfsögðu með greiðsluna og farðann í stíl við allt saman. Ég bauð einum herra með mér sem mér þykir alveg svakalega vænt um og ég veit að ég get treyst að verði flottur, skemmtilegur, dansar við mig og lætur engan heyra það í ölæði. Mér er sama þótt hann bjóði öllum dömunum á svæðinu upp og ég veit að hann á eftir að heilla þær upp úr skónum. Hann þarf reyndar að vakna mjög snemma næsta morgun (nótt) en ég vona að hann komist samt, þessi elska.

Ég ætla að leyfa ykkur aðeins að njóta vafans um hver maðurinn er. Ykkur er frjálst að giska ef þið viljið. Ég svara því þó ekki fyrr en á sunnudeginum eftir árshátíð. Katrín Ósk og Heiða, bannað að segja frá! ;)

|

Skrifað af Olgu Björt laugardagur, október 14, 2006


wfimmtudagur, október 05, 2006




Hæ elsku þið.

Það er svo gott að “slökkva” stundum á heimasíðunni. Svipað og að skreppa til útlanda og koma endurnærð til baka. Ljóðið sem ég setti á síðuna heitir Vísa og þess vegna setti í VISA vörumerkið þar (til þess að þið hélduð ekki að ég væri dottin í tómt þunglyndi). Ljóðið fann ég í ljóðabók sem mér var gefin í stúdentsgjöf og það lýsti svo ótal mörgu í senn sem ég er að upplifa. Ég ætla þó ekkert að fara nánar út í það hér. Það er efni í sér pistil.

Vegna umferðarátaksins sem er í gangi og til heiðurs Óla H. (föðurbróður mínum), sem var að hætta sem formaður Umferðarráðs ætla ég aðeins að fara inn á mál sem snerta umferðina og fyrst og fremst okkur sjálf sem ökumenn. Pétur Örn var fyrir skemmstu með mjög góðan pistil um slík mál og það lýsir Pétri svo vel að hann minntist á hvað hann gerir sjálfur til þess að vera góður (og betri) ökumaður. Það er nefnilega mergur málsins og meginþáttur í STOPP átakinu; að líta sér nær og taka ábyrgð á eigin akstri. Það er endalaust hægt að fárast yfir “heimska liðinu” sem keyrir eins og “vitleysingar” en standa svo sjálfan sig að því að vera meira og minna að beygja eða brjóta umferðarreglunar, sérstaklega þegar maður er að flýta sér.

Persónulega finnst mér gott að brosa í umferðinni, gefa öðrum færi, stoppa við gangbraut, jafnvel stoppa fyrir fólki sem ekki er að ganga yfir gangbraut. Ég fæ svo uppbyggjandi viðbrögð við slíku; bros, “veif” eða einhver kinkar kolli. Ég er kannski svona einföld en í einfaldleika mínum sækist ég í svona tilfinningu frekar en að vera pirruð og bölva því það er betra fyrir geðheilsuna. Enda spyr Agnes mig hissa: “mamma, hvað var bíllinn að gera?” ef ég dangla í stýrið eða hristi hausinn í umferðinni. Ég passa mig á að blóta ekki í bíl með henni.

Í þessum einfaldleika og hálfgerða Pollýönnuleik til þess að gera lífið skemmtilegra hef ég búið til nokkur ráð sem duga mér og þið getið prófað hvort þau virka á ykkur.

1) Það hefur verið næturfrost og það þarf að skafa rúðurnar á bílnum. Ímyndið ykkur að bíllinn sé stór Happaþrenna og þið skafið af rúðunum...og vinnið....BÍL!

2) Bifreið er ekið verulega hægt á undan ykkur og þið eruð að flýta ykkur en sjáið að þið komist ekkert framúr strax. Andið inn með nefinu, út um munninn og ímyndið ykkur að manneskjan í bílnum fyrir framan ykkur sé amma ykkar eða afi eða einhver álíka dúlla sem ykkur þykir vænt um og sé bara áttavillt.

3) Óþreyjufullur ökumaður er fyrir aftan ykkur nánast kominn með stuðarann inn um púströrið á bílnum ykkar af tómri frekju. Oft er erfitt verða ekki stressaður við þessar aðstæður og auðvelt að gefa í. Stillið bara framrúðuspegilinn eins og þið séuð að forðast háu ljósin frá bílnum fyrir aftan og þið gleymið þeim stressaða í smá stund.

4) Óþreyjufulli ökumaðurinn nær að taka fram úr ykkur og þegar hann er við hlið bílsins ykkar gefur hann ykkur miðfingursmerki (voða formlegt orð). Gefið honum fingurkoss á móti eða blikkið hann daðurslega. Hann verður eins og asni.

5) Notum stefnuljósin grimmt! Það er svo gott, tillitssamt og gerir okkur meðvitaðri fyrir umhverfi okkar og við festumst ekki í einhverri vídd sem virkar þannig að þegar við erum komin á áfangastað þá hugsum við: “Hvernig í ósköpunum komst ég hingað?”

Eruð þið ekki annars hress? Eigið þið fleiri ráð eða innlegg í umræðuna? :)

|

Skrifað af Olgu Björt fimmtudagur, október 05, 2006